ಇರುಳ ಹನಿಗಳು...

    

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನಾನು

ಆಯ್ದ ಕವಿತೆಗಳು-೦೨

ಕೊನೇ.. ಪಿರಿಯಡ್ಡಿನ ಹುಡುಗಿಯರ ಗಜಲ್ ಗಳು 
  - ಪ್ರೊ. ಟಿ. ಯಲ್ಲಪ್ಪ

 
ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗರಿಗೆ
ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಆ ಕೊನೇ
ಪಿರಿಯಡ್ ಮುಗಿಯುವುದರಲ್ಲೇ
ಆಟದ ಮೈದಾನಕ್ಕಿಳಿಯುವ ಸಂಭ್ರಮ!

ಆದರೆ,
ಆ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ
ದಿನದ ಪ್ರತೀ ಪಿರಿಯಡ್ಡಿನ ಕೊನೆಗೆ
ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು
ಅಷ್ಟೂ ಮೈಯನ್ನು
ಮುಷ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು
ಕೂರುವ ಪಿರಿಯಡ್ಡಿನದೇ ವಿಭ್ರಮ!

ಹ್ಯಾಟು, ಬೂಟು, ಬ್ಯಾಟು
ಪ್ಯಾಡುಗಳ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು
ಮೈದಾನಕ್ಕಿಳಿದು,-ಮೈಬೆವರಿಳಿಸಿಕೊಂಡು
ಆಟವಾಡುವ ಲಗುಬಗೆಯ ಹುಡುಗರು
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಲು ಬಿಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ!
ಒಂದೊಂದಕ್ಕು ಸಂತಸದ ಕುಕಿಲು.

೨

ಸೇಫ಼್ಟಿ ಪ್ಯಾಡಿರಲಿ
ಅಂದು, ಸೇಫ಼್ಟಿಯೇ ಇರದ
ಬಸ್ಸೋ, ಆಟೋವನ್ನು ಹತ್ತಿ
ಸೆಪ್ಟಿಕಾದ ಗಾಯದಂತೆ
ಹುಣ್ಣಾದ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೆಣ್ಣಾದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಪಿಸುತ್ತ
ಆ ಹಲಾಲುಕೋರ ಕಣ್ಣ
ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ
ಮನೆಯ ಬಚ್ಚಲಿಗೆ ಸೇರಿದರದೇ ಸ್ವರ್ಗ !

ನೀರ ದೀವಿಗೆ ಇಟ್ಟು
ನೀರ ದೇವಿಗೆ ನಮಿಸಿ
ಮೈಲಿಗೆಯ ಮೈಯ
ತೊಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು
ನೀರೆಯರೇ ನೀರಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲು !

ಆ ಹುಡುಗರ
ಬಿಸಿ ಅಪ್ಪುಗೆಗೆ
ಸವಿ ಮುತ್ತಿಗೇ
ಮುಟ್ಟು ನಿಂತಿತೇನೋ
ಎಂಬ ಭಯದ ಕಾರ್ಮುಗಿಲು
ಕರಗಿದಂತೆ ಅಬ್ಬ!
ಭ್ರಮೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಸೋರಿ
ಹಗುರಗೊಳ್ಳುವುದು ಮನ ಬೆಳ್ಮುಗಿಲಿನಂತೆ!

೩
ಆ
ಅಮಾಯಕ ಹುಡುಗಿಯರ
ಹುಡುಗರ ಆ ಮಾಯಕ
ನಗೆಗೆ ಮರುಳಾಗಿ
ಪ್ರಾಯದ ಅ ನಡುಗಡ್ಡೆಯ
ಮರಳ ದಡದಲ್ಲೀಗ
ಯಾರ ಯಾರದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು
ಕಣ್ಣೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಕಲಸಿಕೊಂಡು
ಎದೆ ಬಡಿತದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರುತಿಗೊಂಡು
ಬೆವರುತ್ತಾರೆ ಒಂದೇ ಸಮ... ಹೀಗೆ...

೪
ತಮ್ಮ ಮೈದಾನದ ಬಗ್ಗೆ
ಮೈದಾನಕ್ಕಿಳಿದ ಆ ಹುಡುಗರ
ಎಂದಿಗೂ ಮುಗಿಯದ
ಆಟದ ಸೋಲು-ಗೆಲುವಿನ
ಸಂಭ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆದು
ನೆನೆ ನೆನೆದು ಹೀಗೆ..
ಪ್ರತಿ ಪಿರಿಯಡ್ಡಿನ
ಕೊನೇ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ..

ಭಯವೋ-ಭ್ರಮೆಯೋ
ಸೋರಿ ಹೋಗುವವರೆಗೂ..
ಭ್ರಾಂತರಾಗಿ ಕೂರುತ್ತಾರೆ
ಆ ಹುಡುಗಿಯರು
ಹೃದಯ ಕೈಲಿಡಿದು!

- ಪ್ರೊ. ಟಿ. ಯಲ್ಲಪ್ಪ


ಈ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಚಿತ್ರ ಕಲಾವಿದರಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.. ಅವರ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರುತ್ತೇನೆ.